|


กฎกระทรวง
ฉบับที่ 41 (พ.ศ. 2537)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ.2522
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
5 (3) และมาตรา 8 (1) และ (9)
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ.2522รัฐมนตรีว่า
การกระทรวงมหาดไทย
โดยคำแนะนำของคณะกรรมการควบคุมอาคารออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้
ข้อ 1 ให้ยกเลิกข้อ 5
แห่งกฎหระทรวง ฉบับที่ 7
(พ.ศ.2517)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร
พุทธศักราช 2479
ข้อ 2 ที่จอดรถ 1 คัน
ต้องเป็นพื้นที่สี่เหลี่ยมฝืนผ้า
และต้องมีลักษณะและขนาด
ดังนี้
(1)
ในกรณีที่จอดรถขนานกันแนวทางเดินของรถหรือทำมุมกับแนวทางเดินรถน้อยกว่า
สามสิบองศา
ให้มีความกว้างไม่น้อยกวา
2.40 เมตร
และความยาวไม่น้อยกว่า 6.00
เมตร
(2)
ในกรณีที่จอดรถตั้งฉากกับแนวทางเดินรถให้มีความกว้างไม่น้อยกว่า
2.40 เมตร
และความยาวไม่น้อยกว่า 5.00
เมตร แต่ทั้งนี้
จะต้องไม่จัดให้มีทางเข้าออกของรถเป็นทางเดินรถทางเดียว
(3)
ในกรณีที่จอดรถทำมุมกับแนวทางเดินรถมากกว่าสามสิบองศา
ให้มีความกว้างไม่น้อย
กว่า 2.40 เมตร
และความยาวไม่น้อยกว่า 5.50
เมตร
ข้อ 3
ที่จอดรถแต่ละคัน
ต้องมีเครื่องหมาย
แสดงลักษณะและขอบเขตของที่จอดรถไว้ให้ปรากฏบนพื้น
และต้องมีทางเดินรถเชื่อมต่อโดยตรงกับทางเข้าออกของรถและที่กลับรถ
ข้อ 4
ระยะความสูงสุทธิระหว่างพื้นที่ที่ใช้จอดรถ
ทางเดินรถ
และทางลาดขึ้นลงของรถกับส่วนที่ต่ำสุดของชั้นที่ถัดไปของอาคาร
ต้องไม่น้อยกว่า 2.10 เมตร
ส่วนของพื้นที่ที่ใช้จอดรถต่างระดับกันจะเหลื่อมกันได้ไม่เกิน
1.00 เมตร และเฉพาะส่วนที่
เหลื่อมกันจะมีความสูงน้อยกว่าส
2.10 เมตรได้
ข้อ 5
อาคารจอดรถซึ่งติดตั้งระบบยกรถ
ขึ้นลงระหว่างชั้นของอาคารด้วยลิฟต์จะต้องมีระยะของทางเดินรถจากปากทางเข้าถึงลิฟต์ไม่น้อยกว่า20
เมตร
อาคารตามวรรคหนึ่งจะไม่มีทางลาดขึ้นลงของรถระหว่างชั้นของอาคารก็ได้
ลิฟต์ที่ใช้สำหรับยกรถขึ้นลงระหว่างชั้นของอาคารตามวรรคหนึ่ง
ต้องจัดให้อยู่ภายใต้ตัวอาคาร
โดยให้มีลิฟต์หนึ่งเครื่องต่อที่จอดรถ
30 คัน
แต่ทั้งนี้ต้องไม่น้อยกว่า
2
เครื่องต่ออาคารหนึ่งหลัง
และห้ามใช้ลิฟต์โดยสาร
ข้อ 6
อาคารจอดรถซึ่งติดตั้งระบบเคลื่อนย้ายด้วยเครื่องจักรกลที่ได้รับการคำนวณออกแบบเพื่อใช้ประโยชน์ในการจอดรถโดยเฉพาะ
จะต้องมีลักษณะ
ดังต่อไปนี้
(1)
ต้องมีระยะของทางเดินรถจากปากทางเข้าถึงอาคารไม่น้อยกว่า
20 เมตร
(2)
พื้นหรือผนังของอาคารต้องอยู่ห่างจากเขตที่ดินของผู้อื่นและถนนสาธารณะดังนี้
(ก)
ในกรณีที่มีความสูงของอาคารจากพื้นดินตั้งแต่
23.00 เมตร ขึ้นไป
ต้องอยู่ห่างไม่น้อยกว่า
6.00 เมตร
(ข)
ในกรณีที่มีความสูงของอาคารจากพื้นดินน้อยกว่า
23.00 เมตร
ต้องอยู่ห่างไม่น้อยกว่า
3.00 เมตร
การคำนวณออกแบบอาคารจอดรถตามวรรคหนึ่งต้องดำเนินการโดยผู้ได้รับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุมตามกฎหมายว่าด้วย
วิชาชีพวิศวกรรม
และมีให้น้ำความในข้อ 2
ข้อ 3 และ ข้อ 4 มาใช้บังคับ
ข้อ 7
การควบคุมการติดตั้งและตรวจสอบความปลอดภัยของระบบการขึ้นลงระหว่างชั้นของอาคารด้วยลิฟต์และระบบเคลื่อนย้ายรถด้วยเครื่องจักรกลที่ได้รับการคำนวณออกแบบเพื่อใช้วิศวกรรมควบคุมประเภทสามัญวิศวกรขึ้นไป
ตามกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพวิศวกรรม
ให้ไว้ ณ วันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ.2537
พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ราชกิจจากนุเบกษา
เล่มที่ 111 ตอนที่37 ก.31
สิงหาคม 2537
________________________________________________________________________
หมายเหตุ:-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้
คือ
โดยที่เป็นการสมควรรับปรุง
การกำหนดลักษณะและขนาดของที่จอดรถตามที่กำหนดในกฎกระทรวง
ฉบับที่ 7 (พ.ศ.2517)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร
พุทธศักราช 2479
ซึ่งยังใช้บังคับอยู่ตามบทเฉพาะกาลมาตรา
79
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ.2522 และนอกจากนี้สมควร
เคลื่อนย้ายรถด้วยเครื่องจักรกลที่ได้รับการคำนวณออกแบบเพื่อใช้ประโยชน์ในการจอดรถโดยเฉพาะทั้งนี้
เพื่อให้สอดคล้องกับสภาวะการณ์ปัจจุบันซึ่งปรากฏว่าเนื้อที่ที่ใช้สำหรับการจอดรถมักมีจำนวนจำกัด
และเพื่อประโยชน์แห่งความมั่นคงแข็งแรง
ความปลอดภัย
และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจร
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
อ่านต่อ>>
|